21-10

Gevochten als Culers

Barça vecht terug, maar geeft de wedstrijd alsnog uit handen.

Soms is voetbal keihard. Je vecht je terug in een wedstrijd, toont karakter en lijkt na een geweldige individuele actie van Lamine Yamal weer helemaal terug te zijn. Maar op het hoogste niveau worden fouten genadeloos afgestraft. Dat ondervond ons Barça gisteravond in Parijs.

Paris Saint-Germain – FC Barcelona 4-2.
Een avond waarop we als Barça-fans met gemengde gevoelens achterblijven. Trots op de manier waarop onze ploeg tweemaal terugkwam, maar teleurgesteld over de ruimte die we achterin weggaven en de manier waarop de wedstrijd uiteindelijk uit onze handen glipte.

Een lastige eerste helft PSG begon fel en zette Barça direct onder druk. De Fransen vonden regelmatig de ruimte en dwongen onze verdediging tot moeilijke keuzes. Joan García hield ons met enkele belangrijke reddingen in de wedstrijd, maar in de 38e minuut ging het alsnog mis. Désiré Doué profiteerde van balverlies en schoot PSG op voorsprong: 1-0. Ook Barça kreeg mogelijkheden. Fermín López kwam dicht bij de gelijkmaker, maar we gingen met een achterstand de rust in. Het was duidelijk dat we na rust meer controle en scherpte nodig hadden.

Xavi Espart laat zich zien! Na rust kregen we eindelijk het moment waarop we hoopten. In de 55e minuut was het Xavi Espart die voor de gelijkmaker zorgde. Een prachtig moment voor de jonge Barça-speler, die zijn kans op dit niveau greep en liet zien dat onze jeugdopleiding nog altijd talent voortbrengt. Plotseling was alles weer mogelijk. Barça leefde en de wedstrijd lag opnieuw open. Maar PSG bleef gevaarlijk. In de 72e minuut kopte Lucas Hernández uit een hoekschop de 2-1 binnen. We moesten opnieuw achtervolgen.

Lamine Yamal brengt ons terug! En toen stond onze nummer 10 op. In de 79e minuut liet Lamine Yamal opnieuw zien waarom hij tot de grootste talenten van het wereldvoetbal behoort. Vanuit een moeilijke hoek krulde hij de bal schitterend binnen: 2-2! Op dat moment geloofden we weer in een resultaat. Barça had karakter getoond en was tweemaal teruggekomen van een achterstand. Met nog voldoende tijd op de klok leek er misschien zelfs meer mogelijk. Maar amper twee minuten later sloeg PSG opnieuw toe. Vitinha haalde van afstand uit en bracht de thuisploeg weer op voorsprong: 3-2. In de 86e minuut maakte Fabián Ruiz er na een voorzet van Achraf Hakimi ook nog 4-2 van.

Wat moeten we hiervan leren? We mogen kritisch zijn zonder onze ploeg meteen af te schrijven. Barça heeft laten zien dat het aanvallend gevaarlijk kan zijn en dat jonge spelers verantwoordelijkheid durven te nemen. De doelpunten van Xavi Espart en Lamine Yamal waren lichtpunten op een moeilijke avond. Tegelijkertijd moeten we eerlijk zijn. Tegen een ploeg als PSG kun je het je niet veroorloven om zoveel ruimte weg te geven. Onze organisatie zonder bal moet beter en op cruciale momenten moeten we rustiger en slimmer spelen. Ook de blessures van Dani Olmo en enkele PSG-spelers maakten deze intensieve avond extra zwaar. Maar blessures zijn geen volledige verklaring voor wat er op het veld gebeurde.

Koppen omhoog, culés! Dit was de eerste nederlaag van het seizoen voor Barça. Pijnlijk, zeker tegen een Europese topploeg, maar één nederlaag bepaalt niet hoe ons seizoen zal eindigen. We hebben talent, we hebben aanvallende kwaliteit en we hebben spelers die op moeilijke momenten kunnen opstaan. Nu is het aan Hansi Flick en zijn ploeg om de lessen uit Parijs mee te nemen. Want zondag wacht alweer een wedstrijd waar iedere Barça-fan naar uitkijkt: El Clásico tegen Real Madrid. Juist na een avond als deze moeten we als supporters achter onze club blijven staan. Kritisch waar het moet, trots waar het kan en altijd met dezelfde liefde voor de kleuren.

Visca el Barça! Sempre amb tu! ????????